Gelir Vergisi ve Damga Vergisi İadesi Talebi Üzerine Danıştay Kararı
📜 Danıştay Karar Künyesi
4. Daire – 2021/5349 – 2021/11647 – 30.12.2021
🔎 Karar Özeti
Danıştay, 2020/10 dönemine ilişkin ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden tahsil edilen gelir (stopaj) ve damga vergisinin iadesinin talep edilmesine yönelik davanın reddine ilişkin emsal niteliğindeki Bölge İdare Mahkemesi kararını onadı.
Karar İçeriği
T.C. D A N I Ş T A Y DÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No : 2021/5349 Karar No : 2021/11647 TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. … KARŞI TARAF (DAVALI) : … Başkanlığı VEKİLİ : Av. … İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ : Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2020/10 dönemine ilişkin ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerinden hesaplanarak tahsil edilen gelir(stopaj) vergisi ile damga vergisinin kaldırılması ve ödenen bu tutarın ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte iadesi istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket tarafından mezkur vakfa ödenen işveren katılım payının, şirket çalışanlarına hizmet karşılığı sağlanan bir menfaat olduğu ve Gelir Vergisi Kanunu’nun 61. maddesi hükmü kapsamında ücret niteliğini taşıdığının kabulü ile vergi tevkifatına tabi tutulması gerektiği sonucuna varıldığından, davacının ihtirazi kayıtla verdiği beyannameye istinaden tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisi ve damga vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın hukuka ve usule uygun olmadığı, üyelerine sosyal güvenlik sağlamak amacıyla kurulan vakfa, vakıf senedi uyarınca davacının ödemekle yükümlü olduğu tutarların vakıf üyeleri açısından Gelir Vergisi Kanunu’nun 61. maddesinde sayılan ücretin unsurlarını taşımadığı için ücret mahiyetinde bir menfaat olmadığı, bu ödemelerin çalışanlarca elde edilmediği, çalışanlara ödenmediğinden Gelir Vergisi Kanunu’nun 94. maddesinde aranan ücretlerde stopaj yolu ile vergilendirmenin koşullarının gerçekleşmediği, sosyal güvenlik kuruluşlarının üyelerine yaptıkları ödemelerin farklı bir vergilendirme koşuluna tabi tutulduğu, emeklilik/maluliyet koşulları gerçekleşmeden önce söz konusu kuruluşlara ödenen katkı payları ile ilgili bir vergilendirme öngörülmediği, vakfa yapılan ödemeler üzerinde vakıf üyelerinin tasarruf hakkının bulunmadığı, yani ücretin şartı olan elde etme kriterinin olayda gerçekleşmediği, Anayasa Mahkemesinin davacı bankanın mülkiyet hakkının ihlal edildiği yolundaki kararından sonra da Danıştay kararlarının davacı banka lehine olduğu, vakfa yapılan ödemelerin stopaja ve damga vergisine tabi olmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE GEREKÇE : Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. KARAR SONUCU : Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…., K… sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, 4. 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 30/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Paylaş:
