📜 Yargıtay Karar Künyesi

6. Ceza Dairesi – 2022/4979 – 2024/2270 – 20.02.2024

---

🔎 Karar Özeti

Temyiz edilen kararda, sanığa ait geçici koruma belgesinin onaysız fotokopisinin delil olarak değerlendirilmesi sonucu yapılan eksik araştırma nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

---

Karar İçeriği

6. Ceza Dairesi         2022/4979 E.  ,  2024/2270 K.

İçtihat Metni

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3569 E., 2020/1660 K.SUÇ : Nitelikli yağmaHÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyizin kabulü ile hükmün onanması, ret Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır”, aynı Kanun’un 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek yapılan incelemede;Dosya içerisinde bulunan Mersin İl Göç İdaresi Müdürlüğü’nce düzenlenen sanık …’a ait geçici koruma belgesinin onaysız fotokopi olduğu anlaşılmakla, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak amacıyla ilgili evrakın aslı ya da onaylı örneği denetime imkan verecek şekilde dosyada bulundurulmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükümlerin öncelikle bu nedenle 5271 sayılı Yasa’nın 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Yasa’nın 304/2-b maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi’ne ve kararın bir örneğinin de Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 20.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.