Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin Destekten Yoksun Kalma Tazminatında Yeniden Evlenme ve Pay Dağılımına İlişkin Kararı

Karar incelemesi

Uyuşmazlık ve istem

Davacı vekili, müteveffanın gerçekleşen trafik kazası sonucunda vefat ettiğini belirterek destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Uyuşmazlık, meydana gelen kazada vefat eden desteğin ardından hak sahibi olan eşe ödenecek destekten yoksun kalma tazminatının süresinin ve miktarının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. İlk Derece Mahkemesi müteveffanın kazada tam kusurlu olduğunu ve istemin objektif iyi niyet kurallarına aykırılık teşkil ettiğini belirterek davayı reddetmiştir. Konunun üst mahkemeye taşınması üzerine tazminatın ve pay dağılımının unsurları incelenmiştir.

Mahkemenin gerekçesi

Temyiz incelemesini gerçekleştiren Yargıtay çoğunluğu, destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken somut olguların titizlikle değerlendirilmesi gerektiğine dikkat çekmiştir. Evlenme ile destek ilişkisinin davacı eş yönünden sona ereceği esası vurgulanmış ve tazminat süresinin ölüm ile evlenme tarihi ile sınırlandırılması gereği açıklanmıştır. Ayrıca, tazminat hesabı gerçekleştirilirken sadece davayı açan eşin değil, müteveffanın babasının varlığı ve onun da destek payı alabileceği durumu göz önünde tutulmalıdır. Tek taraflı sadece eş üzerinden pay hesabı yapılması hukuka aykırı bulunarak eksik incelemeyle karar verildiği tespit edilmiştir.

Kararın açıkladığı hukuki ayrım

Destekten yoksun kalma tazminatında temel esas 'gerçek zararın' karşılanmasıdır. Hak sahibinin yeniden evlenmesi durumunda tazminat hesabı olası bir varsayıma göre değil, ölüm tarihi ile evlenme tarihi arasındaki somut süre dikkate alınarak yapılmalıdır. Bununla birlikte, destek görenlerin paylarının belirlenmesinde dava açmamış olsalar dahi diğer hak sahiplerinin (örneğin desteğin babasının) payları dikkate alınmalı ve davacı eşe düşecek pay buna göre tespit edilmelidir. Bu ilkeler göz ardı edilerek yapılan tazminat hesaplamaları hukuki dayanaktan yoksundur.

Kararın sonucu

Yargıtay, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarını reddetmiş, ancak evlilik tarihi ve babanın pay durumuna ilişkin temyiz itirazlarını kabul etmiştir. Bu doğrultuda temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ve dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmesine oy birliğiyle karar verilmiştir.

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2. Yukarıda (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA

Bu yayın, 26.09.2024 tarihli kararın kaynak metnine dayanan bir incelemedir. Kararın kesinleştiği veya aynı sonucun başka uyuşmazlıklarda uygulanacağı varsayılmamıştır. Güncel mevzuat ve somut olay ayrıca değerlendirilmelidir.