📜 Danıştay Karar Künyesi

3. Daire – 2024/1061 – 2024/1605 – 20.03.2024

---

🔎 Karar Özeti

Danıştay, davacı tarafından yapılan temyiz başvurusunun usul gereği incelenmeden reddine ve davalı idarenin temyiz isteğinin de reddine karar vermiştir; mahkeme, davacının hükmü istinaf etmediğinden kesinleştiğini belirterek, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğunu onaylamıştır.

---

Karar İçeriği

T.C. D A N I Ş T A Y ÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No : 2024/1061 Karar No : 2024/1605 TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/… VEKİLİ:Av…. 2- (DAVACI) … VEKİLİ: Av…. İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin… tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir. YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2018 yılının tüm dönemleri için re’sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu cezanın üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2018 yılı için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisine karşı açılan davanın, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan söz konusu vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği, 21/12/2016 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınabileceği gerekçesiyle geçici vergi kaldırIlmış, üç kat vergi ziyaı cezası bir kata indirilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir. TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir. Davacı tarafından, yoklamalarda faaliyete devam edildiği, işçi çalıştırıldığı ve iki motorlu araç tespit edildiği, 322.356,47-TL vergi ve bir kısım Sosyal Güvenlik Kurumu prim borcu ödendiği, ödemelerin müşteri çekleri ve banka aracılığıyla gerçekleştirildiği, eksik inlemeye dayanılarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’ÜN DÜŞÜNCESİ:Davalı idare temyiz isteminin reddi, davacı temyiz isteminin ise incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir. TÜRK MİLLETİ ADINA Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Davalı idare tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Dava Dairesi kararı, aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür. Uyuşmazlık konusu olayda,… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulmayarak sözü edilen hüküm fıkrasının davacı yönünden kesinleştiği dikkate alındığında, ortada davacı tarafından temyizen bozulması istenebilecek bir karar bulunmadığından davacı temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerekmiştir. KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Davalı idare temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. Davacı TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.