Kira ilişkileri, hem kiracı hem de kiraya veren için uzun soluklu bir süreç olabilir. Özellikle 10 yıllık bir sürecin ardından, kiraya verenin kiracıyı tahliye etme süreci, Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 347. maddesi ışığında belirli hukuki prosedürlere tabidir. Bu makale, TBK’nın ilgili maddesi ve Yargıtay kararları çerçevesinde, 10 yıllık kiracının tahliyesi sürecini, kiraya verenin haklarını ve bu sürecin hukuki yönlerini detaylı bir şekilde inceler. Kiracı ve kiraya veren arasındaki sözleşmenin sona erdirilmesi, tahliye sürecinin başlatılması ve bu sürecin hukuki dayanakları gibi konular, günlük hayattan örneklerle açıklanacak ve okuyuculara yol gösterici bilgiler sunulacaktır.

TBK’nın 347. Maddesi ve Tahliye Süreci

Türk Borçlar Kanunu’nun 347. maddesi, kiraya verenin kiracıyı tahliye etme sürecini düzenler. Bu maddeye göre, 10 yıllık bir sürenin sonunda, kiraya veren, herhangi bir sebep göstermeksizin, sözleşmeyi sona erdirebilir. Ancak, bu hakkın kullanılabilmesi için kiraya verenin, son uzama yılının bitiminden en az üç ay önce fesih bildirimi yapması gerekmektedir. Günlük hayatta, uzun süreli bir iş yeri kiralayan bir işletme sahibi, iş yerini genişletme veya başka bir yere taşıma planları yaparken, bu hükümden yararlanarak mevcut kira sözleşmesini sonlandırma yoluna gidebilir. Bu durum, her iki tarafın da haklarının korunması adına önemli bir hukuki mekanizmadır.

Kira Sözleşmesinin Hukuki Niteliği

Kira sözleşmesi, kiraya veren ile kiracı arasında, belirli bir bedel karşılığında, bir malın kullanım hakkının geçici olarak kiracıya bırakılmasını sağlayan karşılıklı yükümlülükleri içeren bir sözleşmedir. Sözleşme, tarafların iradelerinin birleşmesiyle oluşur ve her iki taraf için de asli edim yükümlülükleri getirir. Örneğin, bir daire sahibi, mülkünü kiraladığı kiracının, kira süresi boyunca dairenin bakımını ve kullanımını üstlenmesini beklerken, kiracı da kararlaştırılan kira bedelinin zamanında ödenmesini bekler. Bu süreç, TBK ve ilgili Yargıtay kararları ışığında, her iki tarafın da haklarını koruyan bir çerçevede işler.

Tahliye Davası Açma Süreci

10 yıllık kira sürecinin sonunda tahliye davası açmak, belirli adımları takip etmeyi gerektirir. Öncelikle, kiraya verenin, TBK’nın 347. maddesine uygun olarak, son uzama yılının bitiminden en az üç ay önce kiracıya fesih bildirimi yapması gerekir. Ardından, bu süreçte, kiraya verenin herhangi bir sebep göstermeksizin dava açma hakkı bulunur. Pratikte, bir iş yeri sahibi, iş yerini yenileme veya başka bir işletmeyle birleşme planları çerçevesinde, mevcut kiracıyı tahliye etmek isteyebilir. Bu süreç, yasal prosedürlere uygun olarak gerçekleştirilmeli ve adil bir şekilde yürütülmelidir.

Sonuç: 10 yıllık bir kiracının tahliyesi, TBK ve Yargıtay kararları ışığında, belirli hukuki prosedürlere tabidir. Kiraya verenler, sözleşmeyi sona erdirmek ve tahliye sürecini başlatmak için TBK’nın 347. maddesine uygun hareket etmelidir. Bu süreç, her iki tarafın da haklarını koruyan ve adil bir çözüm sunan bir çerçevede işletilmelidir. Kira sözleşmesinin hukuki niteliği ve tahliye davası açma süreci, kiracı ve kiraya verenler için önemli konular arasında yer alır ve bu sürecin doğru anlaşılması ve uygulanması, hukuki anlaşmazlıkların önlenmesinde kritik bir rol oynar.

Paylaş: