📜 Yargıtay Karar Künyesi

2. Ceza Dairesi – 2023/11997 – 2024/4274 – 13.03.2024

🔎 Karar Özeti

Yargıtay, sanığın savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle hırsızlık suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünü bozmuştur. 5271 sayılı CMK’nın ilgili maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafi olmaksızın savunma hakkının ihlal edildiği tespit edilmiştir.

Karar İçeriği

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza DairesiSAYISI : 2021/2016 E., 2021/2503 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: İlk derece mahkemesince 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143, 62, 53, 58. maddelerinden sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesinin kararından TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak sanığın TCK’nın 142/2-h, 62, 53, 58. maddelerinden 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilip düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde; 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin “her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmaksızın sanığın cezalandırıldığına, beraat etmesi gerektiğine, uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiğine” ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;Sanığa yüklenen TCK’nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa atanan zorunlu müdafii bulunmaksızın savunması alınmak suretiyle aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK’nın 304/2-b maddesi uyarınca, dosyanın gereği için takdiren Sakarya 10. Asliye Ceza mahkemesine, kararın bir örneğinin de Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 13.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.