Tehdit Suçunda Delil Yetersizliği Nedeniyle Beraat Hakkında Yargıtay Kararı
📜 Yargıtay Karar Künyesi
3. Ceza Dairesi – 2019/5159 – 2019/13158 – 19.06.2019
🔎 Karar Özeti
Sanık hakkında tehdit suçundan hüküm veren mahkemenin, mağdurun iddiasını destekleyen delil bulunmaması ve mağdurun bu iddiasından vazgeçmesi nedeniyle beraat kararı vermesi gerekirken mahkumiyet kararı vermesi, yargılamanın usulüne aykırı olduğu tespit edilmiştir.
Karar İçeriği
3. Ceza Dairesi 2019/5159 E. , 2019/13158 K.İçtihat Metni
MAHKEMESİ :Asliye Ceza MahkemesiHÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;Gereği görüşülüp düşünüldü;1) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;Mağdurun soruşturma sırasında sanığın kendisini tehdit ettiğine ilişkin soyut iddiasından başka delilin olmaması, kovuşturma sırasında mağdurun da bu iddiasından vazgeçmesi, tanığın tüm aşamalarda iddiayı doğrulamadığı, sanığın da aşamalarda yüklenen suçu inkar ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;a) Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde, sanığın yüklenen suçu mağdurun kendisine hakaret etmesinin etkisiyle işlediğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmasına karşın, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde uygulanmaması suretiyle çelişkiye neden olunması, b) Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olan 28.06.2015 yerine 26.06.2015 yazılması,c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.